Ilości powietrza wentylacyjnego – obliczenia

  • Obliczanie ilości powietrza wentylacyjnego na podstawie ilości osób

ilosc osob

gdzie:
n – ilość osób w pomieszczeniu
Vi – ilość powietrza przypadająca na jedną osobę w [m3/h] wynosząca w przybliżeniu od 20-60 m3/h,
Wartość Vi można przyjmować według tabeli poniżej:

Rodzaj pomieszczenia Ilość powietrza w m3/h
Przedszkola i żłobki (ilość powietrza obniżona) 15
Pomieszczenia do stałego i czasowego pobytu ludzi 20
Pomieszczenia publiczne w których dozwolone jest palenie tytoniu, pomieszczenia klimatyzowane bez otwieranych okien 30
Pomieszczenia klimatyzowane bez otwieranych okien w których dozwolone jest palenie tytoniu 50

 

  • Obliczanie ilości powietrza na podstawie krotności wymian

krotnosc wymian

gdzie:
n- krotność wymian
Vp – kubatura pomieszczenia w m3
Krotność wymian można przyjmować według danych poniżej: krotność-przyjmowanie przewody projwe11 projwe12 projwe13

 

  • Minimalny strumień powietrza w pomieszczeniach niemieszkalnych według PN-EN 15251:2007

mieszkalne

gdzie:
n- zakładana ilość osób
VL – wymagany strumień powietrza dla jednej osoby [l/s] A – powierzchnia pomieszczenia [m2]
VA – wymagany jednostkowy strumień powietrza z uwagi na emisyjność materiałów budowlanych [l/s x m2powierzchni podłogi]

Zestawienie minimalnych ilości powietrza dla pomieszczeń niemieszkalnych zestawienie mieszkalne

 

  • Minimalny strumień powietrza w pomieszczeniach  mieszkalnych według PN-EN 15251:2007

mieszkalne2

gdzie:
VL – wymagany strumień powietrza dla jednej osoby [l/s]
A – powierzchnia pomieszczenia [m2]
VA – wymagany jednostkowy strumień powietrza z uwagi na emisyjność materiałów budowlanych [l/s x m2powierzchni podłogi] n – zakładana maksymalna ilość osób lub sypialni
Va – wymagany dodatkowy strumień powietrza [l/s x m2]

Zestawienie minimalnych ilości powietrza dla pomieszczeń mieszkalnych

mieszkalne2.2

  • Obliczanie ilości powietrza na podstawie zysków ciepła

zyski ciepla gdzie:
Qmax – największa sumaryczna wartość zysków ciepła w pomieszczeniu [W],
ρ – gęstość powietrza, [kg/m3] (zwykle przyjmuje się 1,2 kg/m3)
cp – ciepło właściwe powietrza (zwykle 1,005 kJ/(kg×K)), tn – temperatura powietrza nawiewanego [K],
tu – temperatura powietrza usuwanego z pomieszczenia, [K] przy wysokości umieszczenia nawiewników 1,5-2,0m nad podłogą przyjmuje się tu=tp (tp- temperatura obliczeniowa powietrza w pomieszczeniu), dla większych wysokości tu = tp + β×(h – 2),
β– pionowy gradient temperatury [K/m] (zwykle od 0,2 do 0,4 K/m),
h – wysokość umieszczenia wywiewnika liczona od podłogi pomieszczenia W praktyce przy wysokości umieszczenia wywiewników do 4 m, gradientu temperaturymożna nie uwzględniać tj. tu = tp.

  • Obliczanie ilość powietrza wentylacyjnego na podstawie zysków pary wodnej

pary wodnej gdzie:
W – ilość wydzielanej pary wodnej w [g/h]
ρ – gęstość powietrza, [kg/m3] (zwykle przyjmuje się 1,2 kg/m3)
Xu, Xn – ilość pary wodnej odpowiednio w powietrzu usuwanym i nawiewanym w [g/kg]

  • Obliczanie ilość powietrza wentylacyjnego na podstawie ilość zanieczyszczeń wydzielanych w pomieszczeniu

zanieczyszczen gdzie:
W – ilość wydzielanej pary wodnej w [g/h]
ρ – gęstość powietrza, [kg/m3] (zwykle przyjmuje się 1,2 kg/m3)
Xu, Xn – ilość pary wodnej odpowiednio w powietrzu usuwanym i nawiewanym w [g/kg] zanieczyszczen2

W przypadku wydzielania się w pomieszczeniu kilku zanieczyszczeń gazowych ilość powietrza wentylacyjnego określa się jak:

– sumę ilości powietrza wentylacyjnego osobno dla każdego zanieczyszczenia oddzielnie w przypadku gdy zanieczyszczenia powodują podobne objawy oraz występuje efekt synergiczny. Dotyczy to min. rozpuszczalników, gazów drażniących projwe2– maksymalną wartość strumienia obliczoną dla poszczególnych zanieczyszczeń jeśli ich wpływ na organizm jest inny

V = MAX (Vi)

Maksymalne dopuszczalne stężenia niektórych zanieczyszczeń powietrza w pomieszczeniu według  Dz. U. 2002  nr 217, poz. 1833: projwe13

Najwyższe dopuszczalne stężenie (NDS) – wartość stężenia która w okresie 8 godzinnego dnia pracy nie powoduje u pracownika negatywnych zmian.

 Najwyższe dopuszczalne stężenie chwilowe (NDSCh) – średnie stężenie które nie wywołuje ujemnych zmian u pracownika jeśli występuje nie dłużej niż 15 minut  i nie częściej niż 2 razy w ciągu zmiany roboczej.

Najwyższe dopuszczalne stężenie pułapowe (NDSP) – stężenie zanieczyszczenia w powietrzu które ze względu na zagrożenie zdrowia i życia pracownika nie może być przekroczone w żadnym momencie.

   

Dodaj komentarz